I. Sarrera

Ikusi dugu limoien esperimentuaren bitartez elektrizitatea lortu ahal dugula inguruneko iturrietatik. Beraz, proiektuan pauso bat aurrera emango dugu eta gai bagaren lurretik energia lortzeko ikusiko dugu. Badakigu lur guztietatik ez dugula kantitate berdina eskuratuko. Izan ere, elektroien eroakortasunean eragina izango dute ph eta ur parametroak. Gure helburua zein baldintzetan lortuko dugun energia gehiago eskuratzea aztertzea izango da, eta ea nahiko izango den ikustea.

Lokatza disoluzio heterogenoa izango da, konposatuak ikusi ahalko ditugu eta. Izango dituen elementuak egoera solidon egon daitezke, gatz mineralak, egoera likidoan edo gaseosoan.

II. Prozedura: 

  1. Hiru prezipiontzi izendatuko ditugu. 1 prezipitontzia likido egoeran dagoena izango da, 2 prezipitontzia solido-likidoa eta 3 prezipitontzia solidoa dena.
  2. Prezipitontzi guztietan lur kantitate berdina jarriko dugu, 125 gramo. 
  3. 2 eta 3 prezipitontzietan ura jarriko dugu. 2 prezipitontzian ur kantitate txikia jarriko dugu (bi koilarakada gure kasuan), egoera solido-likidoan gelditzeko.  3 prezipitontzian, ur kantitate handiagoa jarriko dugu (9 koilarakada inguru.
  4. Prezipitontzi bakoitzan bi elektrodo jarriko ditugu, voltioak kalkulatzeko erabiliko ditugunak. Distantzia minimo batera jarriko ditugu, 5cm ingurukoa, eta voltioak kalkulatzen dugun bakoitzean lurra nahastuko dugu. Voltimetroaz lagunduko gara. 
  5. pH balioak kalkulatzeko, pH neurtzailea erabiliko dugu. Erabiltzen dugun bakoitzean, ondo garbituko dugu
Ur gutxiko lagina
Ur kantitate handia duen lagina

pH-aren arabera

1) Hipotesia

Likidoen dagoen laginak pH balio handiagoa izango du, ura egongo delako

2) Oinarri teorikoa

pHa azidotasun edo alkalinotasun neurria da eta disoluzio edo substantzia batean dauden hidrogeno ioi kopurua adierazten duena. 0tik 14ra bitarteko eskalan neurtzen da. PH balio 7 baino gutxiagokoa basa, substantzia azidoa dela esango dugu eta 7tik gorakoa izanik, alkalinoagoa. Disoluzioan dauden hidrogeno ioei jarduera zenbat eta handiago izan, orduan eta azidoagoa izango da. 

PH neurtzailea erabiliko dugu azidotasuna edo alkalinotasuna neurtzeko. PH-aren balioak azido edo base baten azidotasun-maila adierazten dute hidrogeno-ioien arabera. PH-aren balioak hidrogeno [H+] eta hidroxilo [OH-] ioien kontzentrazioarekin lotuta dago. H+aren kontzentrazioa OH-rena baino handiagoa bada, materiala azidoa da eta pH-aren balioa 7 baino txikiagoa da. Aldiz, OH-ren kontzentrazioa H+rena baino handiagoa bada, materiala oinarrizkoa da eta 7 baino handiagoa da. H+ eta OH- kantitateak berberak badira, materiala neutrala da eta bere pH-a 7 da.

pH neurria garrantzitsua da landareak hazi ahal izateko. Landareek gatz mineralak xurgatzeko duten gaitasunean eragina izango du eta, ondorioz, jarduera-biologikoetan eragina du.

Hau jakinda, pH balioak aztertuko ditugu 7 egunetan zehar 3 laginak konparatuz

3) Emaitzak 

1.2.3. 4.5.6.7.
likido asko7.27.27.17.37.47.27.1
neutro7.07.17.07.07.17.07.1
likidorik ez7.27.27.37.26.97.27.2

4) Ondorioak: 

Ikusten denez, lagin guztien ph balioa 7 ingurukoa izango da. Likido asko duen lagineko pH balioa 7.1 eta 7.4 tartekoak izango dira. Lagin neutroan, balioak 7.0 eta 7.1 inguru egongo dira. Azkenik, likido gabeko laginaren balioak 6.9 eta 7.3 tartekoak izango dira. Beraz, lagin guztien pH balioen emaitzak 7.0 – 7.4 tartekoak izango dira totalean. Hau da, elkarren artean egon den pH aldaketa ez da esanguratsua izan. Beraz, emaitza hauekin esan dezakegu pHa konstante mantenduko dela lagin guztietan egunak igaro ahala. 

Azkenean, tenperatura izango dela pHaren eragilea ondorioztatu dugu. Hau azaltzeko, bi prezipitontzi jarri ditugu, lur eta ur kantitate berdinarekin. Prezipitontzi bati jarritako ura inguruko-tenperaturan egongo da eta bestearena irakiten. Lehenengo prezipitontziko lurra, 19ºCtan egon dena, 7.2 pH emango digu eta bestea, 36ºCtan, 6.6 pH. Tenperatura igotzen denean, H20 molekulen arteko hidrogeno zubiak apurtu egingo dira eta elementuak bereizi egingo dira. Molekula deskonposatuen kantitatea handiagotzean hidrogeno gehiago sortzen da eta, ondorioz, pH potentziala handiagotzen da.

Beraz, gure hipotesia okerra izango da. Ur gehiago egon arren ez da azidotasun balioa aldatuko. Beraz, ez da arazo bat izango gure hurrengo esperimentazioetarako.

ur kopuruaren arabera

1) Hipotesia

Likidoen dagoen laginak pH balio handiagoa izango du, ura egongo delako

2) Oinarri teorikoa

pHa azidotasun edo alkalinotasun neurria da eta disoluzio edo substantzia batean dauden hidrogeno ioi kopurua adierazten duena. 0tik 14ra bitarteko eskalan neurtzen da. PH balio 7 baino gutxiagokoa basa, substantzia azidoa dela esango dugu eta 7tik gorakoa izanik, alkalinoagoa. Disoluzioan dauden hidrogeno ioei jarduera zenbat eta handiago izan, orduan eta azidoagoa izango da. 

PH neurtzailea erabiliko dugu azidotasuna edo alkalinotasuna neurtzeko. PH-aren balioak azido edo base baten azidotasun-maila adierazten dute hidrogeno-ioien arabera. PH-aren balioak hidrogeno [H+] eta hidroxilo [OH-] ioien kontzentrazioarekin lotuta dago. H+aren kontzentrazioa OH-rena baino handiagoa bada, materiala azidoa da eta pH-aren balioa 7 baino txikiagoa da. Aldiz, OH-ren kontzentrazioa H+rena baino handiagoa bada, materiala oinarrizkoa da eta 7 baino handiagoa da. H+ eta OH- kantitateak berberak badira, materiala neutrala da eta bere pH-a 7 da.

pH neurria garrantzitsua da landareak hazi ahal izateko. Landareek gatz mineralak xurgatzeko duten gaitasunean eragina izango du eta, ondorioz, jarduera-biologikoetan eragina du.

Hau jakinda, pH balioak aztertuko ditugu 7 egunetan zehar 3 laginak konparatuz

3) Emaitzak 

1.2.3. 4.5.6.7.
likido asko7.27.27.17.37.47.27.1
neutro7.07.17.07.07.17.07.1
likidorik ez7.27.27.37.26.97.27.2

4) Ondorioak: 

Ikusten denez, lagin guztien ph balioa 7 ingurukoa izango da. Likido asko duen lagineko pH balioa 7.1 eta 7.4 tartekoak izango dira. Lagin neutroan, balioak 7.0 eta 7.1 inguru egongo dira. Azkenik, likido gabeko laginaren balioak 6.9 eta 7.3 tartekoak izango dira. Beraz, lagin guztien pH balioen emaitzak 7.0 – 7.4 tartekoak izango dira totalean. Hau da, elkarren artean egon den pH aldaketa ez da esanguratsua izan. Beraz, emaitza hauekin esan dezakegu pHa konstante mantenduko dela lagin guztietan egunak igaro ahala. 

Azkenean, tenperatura izango dela pHaren eragilea ondorioztatu dugu. Hau azaltzeko, bi prezipitontzi jarri ditugu, lur eta ur kantitate berdinarekin. Prezipitontzi bati jarritako ura inguruko-tenperaturan egongo da eta bestearena irakiten. Lehenengo prezipitontziko lurra, 19ºCtan egon dena, 7.2 pH emango digu eta bestea, 36ºCtan, 6.6 pH. Tenperatura igotzen denean, H20 molekulen arteko hidrogeno zubiak apurtu egingo dira eta elementuak bereizi egingo dira. Molekula deskonposatuen kantitatea handiagotzean hidrogeno gehiago sortzen da eta, ondorioz, pH potentziala handiagotzen da.

Beraz, gure hipotesia okerra izango da. Ur gehiago egon arren ez da azidotasun balioa aldatuko. Beraz, ez da arazo bat izango gure hurrengo esperimentazioetarako.